Elke ouder kan iets doen tegen pesten

Elke ouder kan iets doen tegen pesten
22 februari 2017 sharon
Categorie: degezondemama, Mama

Pesten vindt niemand leuk. Ten minste, ik ben nog nooit iemand tegengekomen die van mening is dat pesten leuk is. Volgens mij hebben de meesten van ons eenzelfde uitgangspunt. Pesten hoort niet, pesten is niet ok, we willen er alles aan doen om pestgedrag te laten stoppen.

Ze moeten eens ophouden met pesten!

Het zit niet heel erg in mij om te denken in de vorm van ‘zij moeten eens ophouden met pesten!’ en ‘laat die en die eens een keer wat doen om het op te laten houden!’. Het is altijd leuk om te bedenken wat andere mensen zouden moeten doen aan een probleem, maar niemand moet doen wat jij bedenkt. Wat ik wel heel interessant vind, is bedenken wat ik doe, kan doen, wil doen, etc. om mijn steentje bij te dragen aan de oplossing.

Pesten, treiteren en onrespectvol gedrag

En waar ligt precies de grens? Pesten, ofwel treiteren, is dat hetzelfde als gemeen doen tegen anderen? Ik moet eerlijk zeggen dat ik voor mezelf die grens heel dichtbij leg. Pesten is voor mij niet alleen het basisschoolkind dat uitgelachen wordt vanwege kleding, haar, gewicht, etc. Het kind dat geduwd wordt en niet gekozen met gym. Waar de meiden achter de rug om fluisteren, kijken en lachen. Grapjes maken achter de rug om. Pesten, of treiteren, begint voor mij bij onrespectvol zijn voor andere mensen. Of ze nu kind of volwassen zijn, arm of rijk, of het recht in het gezicht is of achter de rug, of ze leraar, president of buurvrouw zijn. Onrespectvol gedrag naar anderen toe kan vanzelf een vorm van pesten worden als je maar lang genoeg doorgaat en dat doet groeien. Als je dan wilt dat ‘het pesten stopt’ zul je het er bij de wortel uit moeten trekken. Slechts mijn mening.

Normen en waarden uitleven die geen ruimte laten voor pesten

Dus ik heb een aantal vragen voor mezelf. Voor mij, en voor mezelf als moeder. Want niemand hoeft machteloos toe te kijken, iedereen kan zorgen dat ze zelf normen en waarden uitleven die geen pesten in de hand werken en iedereen kan dit aan hun kinderen leren.


Moeilijke eter? Klik hier en leer in 21 dagen hoe je relaxt aan tafel kunt zitten, zonder stress en frustratie 🙂


Zo vraag ik me af, voor mezelf en mijn kinderen

Hoe spreek ik thuis over andere mensen?
Welke normen en waarden leef ik uit?
Hoe verwacht ik dat mijn kinderen met elkaar omgaan?
Hoe ga ik met mijn man om?
Hoe praat ik over de buurvrouw?
Wat deel ik op social media?
Hoe reageer ik op mensen die een andere mening hebben?
Wat doe ik als iemand onaardig tegen mij is?
Wat doe ik als iemand tegen me schreeuwt?
Wat zeg ik over de juf?
Over je baas?
Je collega’s?
Over die persoon die altijd zo kritisch naar je kijkt en praat?
Over de minister-president?
Wat zeg ik over de moeder van vriendje die en die?
Wat zeg ik over mensen die anders zijn dan ik?
Wat doe ik als iemand me beledigd?
Wat doe ik als ik iets verkeerd doe?
Hoe praat ik over overgewicht?
Hoe praat ik over mensen die er anders uitzien?
Hoe praat ik überhaupt over uiterlijk?
Hoe praat ik over mensen die door anderen gepest worden?
Wat doe ik als iemand anders slecht praat over iemand?
Leer ik mijn kinderen wat respectvol gedrag is?
Wat respectvolle woorden zijn?
Wat onrespectvol gedrag is?
En onrespectvolle woorden?

Ik creëer het normaal van mijn kinderen

Alles wat thuis gebeurt, zijn real life voorbeelden van wie ik ben en wat ik doe en dat demonstreer ik elke dag aan mijn kinderen. Als ik me hier onrespectvol gedraag, dan leren mijn kinderen dat dat normaal is. En dat is het niet. Ik creëer hun ‘normaal’ op hoogste niveau, op gebied van hoe ik voor mezelf zorg, hoe ik met mijn man omga, met kinderen en anderen. Natuurlijk zijn er anderen die invloed hebben, en hoe ouder ze worden, hoe meer invloed van buitenaf. Maar, gelukkig heb ik mijn kinderen al sinds ze in mijn buik zitten, met andere woorden, op elke leeftijd zijn er dingen om te leren, met mij erbij en als ze ouder worden zonder mij (maar ik kan ze natuurlijk nog steeds helpen). Als onrespectvol normaal is, dan wordt het hun normaal. Dan kan ik wel gaan schreeuwen dat ‘ze’ moeten stoppen met pesten en ‘ze’ het aan moeten pakken, en daar is een plek voor, maar wat doe ik er zelf aan?

En tegelijkertijd, als ik toch bezig ben..

Hoe bewaak ik mijn grenzen?
Hoe laat ik zien wat ‘nee’ zeggen is?
Mag mijn kind ‘nee’ zeggen?
Mag mijn kind ‘dit wil ik niet’ zeggen?
Wordt dat serieus genomen?
In hoeverre weet mijn kind dat ‘ik wil dit niet’ iets is wat je kunt zeggen?
Weet mijn kind dat ‘dit is niet ok!’ een waardevolle grens is?
Weet mijn kind wat acceptabel is en wat niet?
Weet mijn kind hoeveel ze waard is?
Weet mijn kind waar haar/zijn grenzen liggen?
Leer ik ze dat hun grenzen ook geaccepteerd zijn?
Leer ik ze dat ze een stem hebben die ze kunnen gebruiken?
Leer ik ze dat ‘nee’ zeggen een gepast antwoord is?
Leer ik ze dat grenzen zetten voor hunzelf een essentiële levensles is?
Leer ik ze dat zij de enige zijn die grenzen voor zichzelf kunnen zetten? (wie gaat het anders doen?)

Maar mijn kind pest gelukkig niet

Dat zal allemaal best. Mijn kind pest ook geen kinderen op school. Mijn kinderen pesten elkaar soms wel. En laten broertjes en zusjes nu echt een perfect leermoment creëren, elke dag weer. Met alles wat je al kunt doen zelf, en de dingen die je je kinderen kunt leren, kun je echte praktijk oefeningen doen wanneer ze elkaar pesten (of treiteren). Dit zijn de momenten dat je kunt laten zien, in de praktijk, voor het eggie, waar je het over hebt, als je praat over respectvol gedrag. Onze kinderen hebben geen casussen nodig, of nepoefeningen, ze krijgen real-time materiaal, met echte gevoelens, echte emoties, met hun eigen karakter, elke dag, op eigen niveau, helemaal gratis en voor niets.

Wat kun je niet pestende kinderen nog leren?

Iets heel belangrijks. Respectvol gedrag herkennen – en onrespectvol gedrag bij henzelf begrenzen, is een groot, ruim en bijna overweldigend begrip. En als je je als ouder dan toch nog verveelt (grapje), leer je kinderen dan om onrespectvol gedrag naar anderen (familie, vriendjes, etc) toe te zien, en er iets van te zeggen. Als iemand onrespectvol behandeld wordt, dan mag daar namelijk iets van gezegd worden. Het is niet normaal, het is niet ok en het zou niet moeten gebeuren. Ook een prima puntje voor mijzelf, als volwassene.

Begin bij het begin

Naar mijn idee is dit het begin. Als ik iets wil doen, dan ligt het begin hier, in mijn gezin. Natuurlijk kan school en de leraar ook een rol spelen, maar als ik soms 2 kindjes al een dingetje vind, dan kan ik begrijpen dat de rol van leraren op dit gebied noodzakelijk, maar wel beperkt is.


Moeilijke eter? Klik hier en leer in 21 dagen hoe je relaxt aan tafel kunt zitten, zonder stress en frustratie 🙂


Reacties (4)

  1. Sanne 10 maanden geleden

    Wat een ontzettend goed verhaal! Het ontroert me ontzettend. Ik ben zelf als kind enorm gepest op school, het is begonnen toen ik in groep 3 zat (6 jaar oud) en is gestopt toen ik klaar was met mijn MBO (!) opleiding toen ik bijna 17 was. Zoals duidelijk zal zijn, is het dus niet telkens dezelfde pester/pesters geweest. Ik zal de laatste zijn die zegt dat het aan jezelf ligt als je gepest wordt, maar ik weet van mezelf dat ik als kind niet erg weerbaar was. Assertiviteit is zó belangrijk in deze keiharde maatschappij en dat begint al op heel jonge leeftijd. Ik begrijp dat niet iedere ouder in staat is om dit zijn/haar kind goed bij te brengen. In dat geval is het wellicht verstandig om hierbij hulp in te schakelen.
    Als volwassen vrouw heb nog steeds af en toe last van de littekens die het pesten me gekost hebben.

    • Auteur
      sharon 10 maanden geleden

      Och Sanne wat ontzettend verdrietig vind ik dit om te lezen 🙁 Je hebt dit nooit verdiend, wat oneerlijk is het soms 🙁 Dankjewel voor je moedige reactie en je tips, dat is echt heel waardevol <3 xx

  2. Emma 10 maanden geleden

    Wow Sharon, wat goed dat je hierover schrijft. En je ons mee laat denken over dit onderwerp. Zo broodnodig!

    • Auteur
      sharon 10 maanden geleden

      Lief Emma, dankjewel voor je reactie <3

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*