Herstel na mijn bevallingen & rust

Herstel na mijn bevallingen & rust
10 april 2017 sharon

9 maanden leef je toe naar DE datum, je uitgerekende datum. Vervolgens komt je baby wanneer dan ook (wie heeft het voor het zeggen!). Mijn eerste twee baby’s kwamen een paar dagen te vroeg, mijn derde kwam opeens met 41+1. Verrassing! Hoe dan ook, op het eind is je lichaam wellicht wat groot en log en zijn er misschien andere kwaaltjes, of misschien ook niet. Elke zwangerschap is uniek, en elke vrouw beleeft het anders. Het is dus niet per definitie vreselijk, maar er zijn vrouwen die het wel zo ervaren. Hoe dan ook, hoe het soms ook lijkt dat je niet meer gaat bevallen, je bevalt altijd. Baby’s blijven nooit zitten. Die belofte heb je gewoon in je zak zitten.

Zo snel mogelijk weer op de been!

Bij mijn eerste had ik wat ervaringen gehoord van mensen die na drie dagen alweer boodschappen deden enzo, en om de één of andere reden dacht ik dat dat normaal was en dacht ik dat ik dat ook moest kunnen, want ik ben gewoon een supergezonde fantastische first-time moeder. Dus dat was geen probleem voor mij. Totdat ik tijdens de bevalling veel bloed verloor en een heel traag herstel tegemoet ging. Alles is nieuw, opeens heb ik een baby die volledig afhankelijk is van mij en ik weet ook niet precies hoe het allemaal werkt. En ik voel me vreselijk. Duizelig. Moe. Niet ideaal.

Maar het allerergste was dat gevoel. Dat gevoel dat ik nog steeds die supergezonde fantastische first-time moeder moest zijn. Want anderen doen al dit en dit in die eerste week en ik hoorde vrouwen praten die verplicht werden niks te doen maar zich niet in konden houden en van alles deden, en ik proefde enige trots (mijn interpretatie, ik weet niet of dat echt zo was). Ik wilde diezelfde trots ervaren om gewoon te bevallen en vervolgens supersterk en krachtig enzo te doen of er niks gebeurd was, behalve dat de baby nu uit de buik was. De waarheid was, ik lag als een zoutzak in bed en de kraamverzorgster vroeg me op de laatste dag of ik wel wist hoe ik een luier moest verschonen. Ik bleef forceren die weken erna en stond gebukt te koken vanwege de pijn rond de bekkenbodem, maar goed, die maaltijd had ik mooi gekookt (facepalm).

Wat ik nu tegen mezelf zou zeggen

Stop!! Doe niet zo gek. Je hebt één van de meest bijzondere en de meest heftige prestaties op aarde geleverd, een kind op de wereld gezet. Wat je nu het meest nodig hebt is jezelf geven wat je nodig hebt: rust. Rust in je hoofd, rust om te genieten, rust om op eigen tempo te herstellen en rust om te wennen. Elke vrouw is anders, elk lichaam is anders, elke bevalling is anders en elk herstel is weer anders. Feit is dat je lichaam een topprestatie geleverd en verdient de rust die het nodig heeft. Het is een periode van gas terug nemen en beetje bij beetje, stapje voor stapje, je leven weer op te pakken, maar niet per se op dag 3. Als je je goed genoeg voelt om dingen te doen, doe ze. Merk je ergens dat je lichaam duidelijk laat weten STOP, stop dan. De één doet dat in een paar dagen, de ander heeft weken nodig. Het is beiden ok. Het enige waar jij je druk om hoeft te maken, dat jouw lichaam zich goed hersteld en dat jij blij bent. Je moet tenslotte nog even doen met jezelf en je lichaam.

Nummer 2: moeders leren

Mijn tweede bevalling ging een stuk soepeler en ik voelde me erna ook heel goed. Ik was toen ook ander mens tijdens de kraamweek, ging lekker wandelen en was meestal gewoon beneden. Het enige wat ik negeerde was wederom de bekkenbodem, al was het dit keer minder. Wat ik dus zou zeggen tegen mezelf toen: negeer je bekkenbodem niet. Als je ergens pijn hebt, moet je stoppen. Het is een signaal dat je rust nodig hebt, neem dat ook. Je hoeft geen 6 weken op bed te liggen, maar deze eerste weken met een newborn zijn zo voorbij, en je zult nooit terugdenken en zeggen, goh, ik wou dat ik m’n bekkenbodem een beetje meer geforceerd had die eerste weken!


Op zoek naar vrijheid op gebied van eten, diëten en afvallen? Klik hier voor meer info.


Nummer 3: elke keer word ik wijzer

Ik ben bijna 2 weken geleden bevallen en ik typ dit terwijl het popje naar me ligt te slapen. Meer dan ooit voel ik precies hoe mijn lichaam herstelt van de zwangerschap en bevalling en hoe alles weer opgepakt wordt. Mijn rugspieren voelen gek, alsof ze weer moeten oefenen, alle organen moeten weer een plek vinden, het is geniaal hoe het lichaam dat doet. In plaats van een plan hebben, ga ik er dit keer gewoon in mee. Herstel gaat goed, maar ik ben nog geen trainingen begonnen, duidelijk. Dit keer doe ik het netjes stapje voor stapje, zoals ik denk dat ik het aankan. Een kleine wandeling om mee te beginnen. Dan een iets grotere. Etc. Zodra ik voel dat het genoeg is, is het ook genoeg. Je mag na je bevalling rustig aan doen, dat is helemaal geen gek principe 😉

Beter wat meer zitten enzo!

De tijd dat mijn newborn een newborn is, vliegt voorbij. Beter spendeer ik die eerste weken wat meer zittend op de bank met mevrouw newborn ergens om me heen, dan dat ik probeer maaltijden te koken met het gevoel dat mijn organen eruit gaan vallen (overigens, dit keer geen bekkenbodemklachten, dat kan dus ook). En hoewel ik enorm zin heb om het op te pakken, lange wandelingen, stretchen/lenig worden en krachttraining kan over een paar weken ook, geen haast.

Slow down, take time and enjoy <3

Reacties (2)

  1. Marlies 5 maanden geleden

    Herken het helemaal. Na een thuisbevalling toch naar het ziekenhuis ivm totaalruptuur en 2,5 liter bloed verloren. Ik was nergens! Al m’n ideeen over boord, ik kon niet eens normaal een trap op de eerste week! ik was vreselijk gefrustreerd. En achteraf….. zonde van m’n energie. Die eerste weken gaan al zo snel. Geniet van je baby! Mocht er een volgende keer komen, neem ik mezelf bij deze voor me echt niet meer druk te maken en zeker niet te kijken naar wat andere wel niet al konden, ik g alleen genieten van m’n baby’tje 🙂

    • Auteur
      sharon 5 maanden geleden

      Heel goed, wat zal dat een andere ervaring zijn <3 xx

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*