Het menselijk lichaam loopt op voeding. We hebben het nodig om te functioneren, gezond te blijven en te groeien. Vroeger was er eerder sprake van een voedseltekort dan nu, in de westerse wereld. Of er was voldoende eten, of er was een tekort.
Zoals we allemaal weten is eten nu in overvloed. En ons eten is heel anders dan vroeger. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen er steeds meer voedingsmiddelen die door fabrikanten gemaakt werden. Kant-en-klaar producten. Toen was er nog veel minder interesse voor dat ‘gemak’. Mensen waren tenslotte gewend om zelf te koken. Alles moest toen nog zo puur mogelijk, ook de kant-en-klaar producten. Dit was het hele begin.
Vrouwen gingen in die tijd steeds meer werken. Vrouwen waren verantwoordelijk voor de maaltijden, maar nu er steeds meer tijd in het werk ging zitten, was er minder tijd voor huishouden en het koken van maaltijden.
Op dat moment was er een groei in vrouwen die gingen werken en fabrikanten werden steeds beter in het maken van deze kant-en-klaar producten. Het werd normaler en meer. Er kwam een verandering, waarbij mensen ook meer gingen eten en minder gingen bewegen.
Waar eerst de vrouw nog verantwoordelijk was voor de maaltijden en de voedzaamheid ervan, werd deze verantwoordelijkheid nu steeds meer weggegeven aan fabrikanten. Fabrikanten kregen steeds meer te zeggen en bleven nieuwe producten ontwikkelen, en beter (in de ogen van de fabrikant).
Wij aten steeds minder gezond en minder vers. Snacks en tussendoortjes werden normaler en meer. Mensen werden toen ook dikker en obesitas kwam om de hoek kijken.
Het antwoord op de groeiende hoeveelheid dikke mensen leek vetvrij te zijn. Fabrikanten sprongen hier vol in en maakten allerlei vetvrije en vetarme producten. De knutselproducten kwamen nu steeds meer in opmars. Vet heeft een belangrijke functie voor de smaak van producten, en als je dat eruit haalt, mis je dat. Dit werd gecompenseerd met suiker of zoetstoffen. Producten werden langer houdbaar.
Op dit moment is obesitas en ook diabetes type 2 groter dan ooit. Hoewel iedereen probeert een reden aan te wijzen, het liefst één nutrient, zodat we dat kunnen bannen, is het helaas niet zo simpel. Er is nog geen specifieke reden aangewezen waarom het westers dieet zo’n hoge obesitas en diabetes type 2 ratio heeft, al zijn er natuurlijk wel vermoedens. Je kunt niet één ding aanwijzen als oorzaak, het is een complexe zaak met veel haken en ogen.