Waarom jezelf misselijk eten een gebrek aan zelfliefde is

Je neemt zo’n heerlijk stukje chocolade en eigenlijk smaakt dat naar meer. Je loopt nog een keer langs de kast en nog een keer en voor je het weet is het op, ben je misselijk, of allebei. Vroeger zag ik dat altijd als een gebrek aan wilskracht. Een gebrek aan maat nemen.

Nu niet meer.

Ik bekijk het nu vanaf de andere kant. Als je er eerlijk over nadenkt. Veel eten (wat het ook is) zodat je misselijk wordt, is helemaal niet zo’n goed idee. Het is oncomfortabel, het is een naar gevoel. Waarom zou je bewust iets doen zodat je misselijk wordt? En vervolgens voel je je een tijdlang niet lekker. Waarom zou je dat willen?

Een veel doelgerichtere aanpak is werken aan liefde voor jezelf. Je bent tenslotte meer waard dan dat. Leren dat misselijk zijn eigenlijk niet fijn is maar heel oncomfortabel. En als je mag kiezen tussen je goed voelen en je misselijk voelen, dan kies je denk ik voor goed voelen.

Nu heb je dat toevallig in dit geval ook zelf in de hand.

Dit is een proces van bewustzijn creëren en leren over wat je doet. Wanneer je dit ziet en snapt dat je de keuze daadwerkelijk hebt om jezelf niet misselijk te maken, ontstaat er nieuw gedrag. Wanneer je leert dat jouw lichaam het waard is en dat jij je simpelweg veel beter voelt wanneer je niet misselijk bent, zal deze keuze steeds gemakkelijker gaan.

Het mooie is: hoewel het een leerproces is en geen quick fix, weet je tegelijkertijd dat wanneer je dit leert uitleven, je nooit meer op basis van (gebrek aan) wilskracht zo’n keuze hoeft te maken. Liefde is nu eenmaal veel sterker. En blijvend.

Heb je het al zo vaak geprobeerd op wilskracht en lukt het maar niet, probeer het eens via deze compleet andere werkwijze. Ik leer je graag hoe je leert eten op intuïtie, hoe je jouw eetgedrag via zelfliefde, acceptatie en vertrouwen kunt veranderen. De online training begint 7 januari, schrijf je hier in!

6 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *